College op visite in Zeeland

Woensdagmorgen, 30 September 2015, Ik stond enigszins gespannen op na een nacht die niet de nodige rust had gebracht.

Kennelijk toch enige spanning terwijl dat voor een man met ervaring eigenlijk niet nodig was. Maar ja, je wordt een dagje ouder en er staat veel te gebeuren. In de voorbereiding was er met vele dingen rekening te houden maar toch kon er voor deze meeting een pracht dag-vulling aangeboden worden.

Zo stonden, reeds lang voor 10 uur, de eerste collega’s al op de stoep van Deltapark Neeltje Jans om bij te praten en om het verlangen naar koffie te vergroten. Neeltje Jans ging pas om 10.00 uur open en dat was de organisator niet medegedeeld vandaar dat een tiental collega’s te vroeg verschenen. Pas toen er een vraag naar het toilet kwam werd actie ondernomen en werd de deur geopend.  Een vruchtbare dag kon beginnen. Handen schudden, op de rug-klopperij en hartelijke begroetingen volgden onder het genieten van koffie met een echte Zeeuwse bolus aangeboden door gastheer Herman.

Even later meldde zich onze gids Agnes Janse die ons deze dag zou rondleiden. Na een kleine inleiding over het dagprogramma nodigde ze ons uit in de filmzaal. Aldaar gaf ze een power point presentatie om ons al vast van enige zaken op de hoogte te brengen.  Het werd stil in de zaal waaruit mag worden opgemaakt dat het zware kost was oftewel bewonderenswaardige techniek en krachtpatserij. Dat het geen eenvoudig klus was om de Oosterschedekering te realiseren konden we ons voorstellen maar wat er allemaal komt kijken, voor dit machtige bouwwerk, begonnen we toen pas enigszins te begrijpen. Eigenlijk zou iedere Nederlander dit alles moeten zien om trots te zijn op deze Hollandse prestatie. Wat zeg ik, je mag er wel twee keer heen, zo groots is het hele gebeuren. Na de film gingen we naar buiten. Agnes voorop en ze zette er gelijk de pas goed in waardoor de groep enigszins uit elkaar viel. Vervolgens bezoeken met uitleg = excursie binnen in de pijlers en gangen die de pijlers verbonden gelegen onder de rijweg en uiteraard ook buiten hoog op een pijler. Indrukwekkend want hierbij was te zien met wat voor kracht het water door de poorten stroomt en dat op het moment dat het wisselend tij was waardoor de druk iets werd verminderd.

De groep bleef aanéén gesloten mede omdat Agnes regelmatig onze aandacht vroeg door telkens weer een boeiende opmerking. Zo verklaarde ze ook dat enige stippen op de horizon niet Engeland was en dat ter verduidelijking omdat sommigen dat idee hadden doordat ze nooit zo ver over zee hadden gekeken. Na terugkomst konden we onderling bijpraten onder het nuttigen van drank en voedsel hetwelk in vele soorten voorhanden was in het horecagebeuren. De dames van de horeca waren erg vriendelijk en maakten de lekkerste hapjes voor ons klaar. Geen wonder dat onder het nuttigen het gesprek enigszins stilviel.

Tussen halftwee en twee uur gingen we richting Brouwerij Emelisse in Kamperland, hetgeen voor eenieder een makkie was, want met of zonder TomTom, de meesten reden er zo heen. Op één na, namelijk de voorzitter, maar eigenlijk was dat niet verwonderlijk want ene Joost zat bij hem in als kaartlezer en aangezien Joost alleen de weg maar weet in Amsterdam kwam er natuurlijk niets van terecht.  Alhoewel………….. ze hebben wel veel van Zeeland gezien.

Eigenaar Van de Horst van de brouwerij ontving ons in zijn prachtig gelegen etablissement met een glimmende, roodkoperen bierbrouwerij. Ook de geur was voor een bierdrinker om nooit te vergeten, kennelijk was het brouwproces gaande. Na een zonnig kopje koffie op het terras en na enige woorden van de voorzitter over veranderingen in het Bestuur en verdere plannen, nodigde hij, Van de Horst dus, ons uit in zijn bierbrouwerij bestaande uit de ketelzolder en gistingskelder, althans die namen schieten mij nu zo te binnen maar aangezien ik achteraan stond kon ik niet alles goed horen. Wat ik wel gehoord heb is dat na de rondleiding er drie biertjes geproefd zouden gaan worden en dan ook nog buiten op het terras in de nog steeds schijnende zon. Mijn liefje wat wil je nog meer en daarbij keek ik even naar de twee dames die in ons gezelschap waren. En wat voor biertjes, ja het waren niet al te grote glazen maar de gastheer wist dat er nog gereden moest worden, hij wist ook dat wij dat bier lekker zouden vinden en dus was voorzichtigheid geboden. Het bier ging erin als ’Deventer’ koek als U begrijpt wat ik bedoel. Het was heerlijk en smaakte naar meer.

Herman SchuitertDie wens kon in vervulling gaan want we maakten ons klaar voor de afsluiting van deze dag, een heerlijke warme maaltijd die onder  grote gezelligheid genuttigd werd. Er werd echt niet te veel gedronken, de ‘bobs’ kon je er zo uit halen maar het smaakte heerlijk mede omdat de gesprekken niet stilvielen. Gezelligheid ten top, zoals we bij de bijeenkomsten van Collegeleden kennen. En dat mag ook wel wat Het College is al aardig op weg naar de titel Koninklijk als we nog een aantal jaren zo doorgaan. Oh, als ik dat nog zou mogen meemaken.


Beste collega’s, ik heb het met liefde en bijzonder graag gedaan, jullie een dag in het Zeeuwse te bieden die nuttig, zelfs zeer nuttig en bijzonder aangenaam was. 
Goed voorbeeld doet goed volgen en daar heb ik alle vertrouwen in.

Het ga U allen bijzonder goed, groeten uit Goes van Herman Schuitert.

P.S. Nogmaals hartelijk dank voor de cadeaus, ik heb net uitgerekend dat ik er ook nog een aardig zakcentje statiegeld te vangen is, tzt extra zakgeld voor een pilsje in de stamkroeg.